Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

Η αμυγδαλιά-Λουδοβίκος των Ανωγείων/Vincent Van Gogh

Vincent van Gogh


 «Είπα στην αμυγδαλιά, μίλησέ μου για το Θεό. 
Και η αμυγδαλιά άνθισε»
Αναφορά στον Γκρέκο/ Νίκος Καζαντζάκης


Ο μύθος της αμυγδαλιάς

H ελληνική μυθολογία μας μιλά για μια όμορφη πριγκήπισσα που την έλεγαν Φυλλίς.
Ήταν θυγατέρα ενός βασιλιά της Θράκης. Η κόρη ερωτεύθηκε τον γιο του Θησέα τον Δημοφώντα. Ο νέος αυτός βρέθηκε στα μέρη της καθώς επέστρεφε απο την Θράκη. Ο βασιλιάς του έδωσε την θυγατέρα του και το μισό του βασίλειο. Μετά απο κάποιο διάστημα ο Δημοφών νοστάλγησε την πατρίδα του την Αθήνα  και ζήτησε απο την γυναίκα του να πάει εκεί για λίγο διάστημα.
Η Φυλλίδα συμφώνησε αφού της υποσχέθηκε ότι θα γύριζε σύντομα. Έτσι ο νέος απέπλευσε με το καράβι του.
Η Φυλλίς έμεινε εγκαταλλειμένη περιμένοντας τον εκλεκτό της καρδιάς της, όμως εκείνος δεν γύρισε. Έτσι εκείνη πέθανε από μαρασμό. Οι θεοί από οίκτο την μεταμόρφωσαν σε δέντρο, σε αμυγδαλιά η οποία και έγινε σύμβολο ελπίδας.
Όταν ο περπλανώμενος νέος γεμάτος τύψεις επέστρεψε, βρήκε την Φυλλίδα σαν ένα γυμνό δέντρο, χωρίς φύλλα, απελπισμένος αγκάλιασε το δέντρο το οποίο ξαφνικά πλημμύρισε με λουλούδια, δείχνοντας ότι η αγάπη δεν μπορεί να νικηθεί από τον θάνατο...



Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2014

Στον κόσμο των ποιητών-Λένα Σαμαρά




Περγαμηνές
γραμμένες στο όρος της ψυχής
βαμμένα στολίδια
από όραμα …ζήση ….όνειρα
θέλω .. γοργοπόδαρα άλογα
που καλπάζουν στον κάμπο λευκής σελίδας
ανάμεσα στο τίποτα και στο πολύ
λέξεις που τρέχουν
σε μονοπάτια ατραπούς με ολόλευκες
νιφάδες χιονιού και καυτές ηλιαχτίδες
κυνηγώντας κύκνους ελευθερίας
ζωγραφισμένες πορφυρές καρδιές
σε πίνακα αγάπης και μοναξιάς
έρωτας που κυλιέται στο γρασίδι
της σκέψης και της εικόνας
πλανεύτρες αγκαλιές φιλιά ματωμένα
χάδια ερημωμένα απόκοσμα γυμνά
μαγικός χορός μ ανάλαφρα βήματα
καράβια με κατάρτια ψηλά
φορώντας γλάρους για πανιά
ταξίδια φουρτουνιασμένα ..δειλά
ζεστές κορυφές της έκστασης
παγωμένες Κυριακές καλοκαιριού
μελωδίες του νου της ψυχής
κρυμμένες αποδοχές σε φιλιά σκοτεινά
λευτερα πουλιά σ ουρανού αγκαλιά
χαμόγελα μοιρασμένα στου κόσμου την τροχιά
αγνά .. θολά και διχασμένα
λόγια απλά που ξεπηδούν απ τα σωθικά
αγγίζουν του κόλπου σου τα νερά
φράσεις κομμένες από φανταχτερά κορμιά
σε επιφάνεια στρωμένη με γυαλιά
πίκρες νεκρών κλεμμένων στεναγμών
νούφαρα νοτισμένα σε ρυάκια στεγνά
στάχυα που έπαψε ο ήλιος να κοιτά
κι εσύ … ερευνητής
στα γράμματα ψάχνεις .. να δεις
την μοναδικότητα …στο άγνωστο
γυρεύεις την αλήθεια ….της ψυχής.

 ΛΕΝΑ ΣΑΜΑΡΑ

Σάββατο, 15 Μαρτίου 2014

ΚΥΠΡΙΑΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ-η εφημερίδα

http://www.epok.gr/

στη σελίδα 3
αναδημοσίευση παλιότερου άρθρου μου
από τη στήλη  ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ της εφημερίδας ΝΕΟ ΒΗΜΑ ΝΑΟΥΣΑΣ
Ευχαριστώ θερμά για την αναδημοσίευση

Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2014

EZRA POUND-ΤΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ-Μετάφραση:ΣΩΤΗΡΗΣ ΓΥΦΤΑΚΗΣ

Ezra Pound
(Μετάφραση: Σωτήρης Γυφτάκης)
 

ΠΗΓΗ: Λογοτεχνικό Περιοδικό: ΝΕΑ ΑΡΙΑΔΝΗ


Ο ΤΡΕΛΟΣ / GIBRAN KAHLIL

«Στην τρέλα μου,
 βρήκα ελευθερία και γαλήνη·
την ελευθερία της μοναξιάς
 και τη γαλήνη αυτών που κανείς δεν τους καταλαβαίνει,
γιατί όσοι μας καταλαβαίνουν
υποδουλώνουν κάτι μέσα μας. . .»..[...]


Lunatic Fringe
gesso & acrylic on Yupo, 25" x 19"
Stan Kurth


Κυριακή, 9 Μαρτίου 2014

Η ΓΑΛΗΝΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙΣ-ΣΤ. ΓΟΥΑΛΑΣ



Και για ποιό λόγο, εκτός από σένα, να αγαπήσω;
Να σφίξω το εσχατο βιβλίο 
του πιο σοφού ανθρώπου πάνω μου
να το κρύβω στο κορμί μου
μέρα-νύχτα;

Στο αβέβαιο φως
της μόνης βέβαιης αλήθειας
ζωντανό σαν την εναλλαγή του φωτός
όπου σε συναντώ
και ξαποσταίνουμε μαζί
για μια στιγμή στο κέντρο της ύπαρξής μας
η ζωηρή διαφάνεια που φέρνεις
είναι η γαλήνη.

Στίβενς Γουάλας (1879-1955,ΗΠΑ)

Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ-ΑΝΑΪΣ ΝΙΝ




Κι ήλθε η μέρα
που ο φόβος ότι θα εγκλωβιστείς
μες στο μπουμπούκι σου
είναι πιο οδυνηρός
από το φόβο να ανθίσεις..


ΑΝΑΪΣ ΝΙΝ 
(1903-1977,Γαλλία)

ΣΑΝ ΕΝΑ-NICK FLYNN

Να υπάρχεις ολοκληρωτικά μέσα σ΄έναν άλλον,
άρραφος
καθρεφτισμένος.
Σκέψου το μελίσσι.

Σε κάθε στροφή βρίσκουμε τους εαυτούς μας
όχι μιαν εκδοχή
όχι μια ρεπλίκα
μα τους εν όλω εαυτούς μας.

Έρωτας, ισχυρίζεσαι
Μοιάζει μ΄αυτό.
Κανένα κενό ανάμεσα στις λέξεις σου
Ένα χέρι πάνω στου άλλου την καρδιά.

Πώς ζεις μ ΄αυτήν την απόσταση;

Σε έχω; εκείνη σκέφτεται, ή, Σε ξέρω;

Μα ποτέ δεν μπορεί να πει:
Είμαι εσύ.

Nick Flynn

εκδόσεις ΜΟΝΤΕΡΝΟΙ ΚΑΙΡΟΙ
2011