ΣΕ ΠΡΟΣΕΧΩ ΣΑΝ ΔΑΚΡΥ/ ΡΗΝΙΩ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑ

Σε προσέχω σαν δάκρυ μη χάσει το σχήμα του, τι νομίζεις μας έχει απομείνει καρδιά μου, μια φούχτα τσαγανόφλουδες. Σε προσέχω σαν δάκρυ μη χάσει το σχήμα του. Ξέρεις; Ναι, ξέρεις. Εγώ δεν ξέρω. Κι οι ψαλμωδίες δεν τολμάνε ν’ αγγίξουν τον θόλο τους και χάνεται ο απόηχος. Αλάτισέ μου το σκήπτρο σου κι αυτή τη γεύση την έχασα. Τι νομίζεις μας έχει απομείνει καρδιά μου, μια αντάρα μες στη θάλασσα. Ημέρωσέ μου τα κίτρινα, υποφέρω. Φέρε τη γνώμη σου κοντά μου, εξαφανίζονται. Τα τζιτζίκια όπως πάντα ξετρελαίνουν τον κόσμο, ήχος πυκνός και αδιάσπαστος, ήχος παρηγορητικός, ήχος καθησυχαστικός, ήχος που δε μας αφορά πια. Σε προσέχω σαν δάκρυ μη χάσει το σχήμα του.

Μάτια ολοκαυτώματα-ΡΗΝΙΩ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑ

Δε θέλω τώρα να ξυπνάω
τα φλογερά πουλιά της τρυφερότητας.
Δε θέλω τις συνηθισμένες μικρές σιωπές
και τις κουβέντες τις μεγάλες,
κουβέντες που δεν λένε τίποτα
Δε θέλω τρίμματα
θέλω δυο μάτια ολοκαυτώματα
και μια συνηθισμένη καλημέρα.
Θέλω κοντά μου τη σιωπή των ήχων
που σαν γυρνάνε απ’ το ταξίδι τους
διαλέγουν να κουρνιάσουν δίπλα μου.
Κι οι μέρες γύρω μου να πλέκουν
να πλέκουν το πουλόβερ των αφρών τους.

 Η Πέμη Ζούνη απαγγέλλει στίχους της Ρηνιώς Παπανικόλα αφιέρωμα του "Mελωδία FM" (Οδυσσέας Ιωάννου - Δημήτρης Χατζόπουλος)

 περισσότερα εδώ: http://www.lesvosnews.net/articles/news-categories/afieromata/rinio-papanikola